مريم و آمنه بنت وهب البتّه خداوند متعال ابا دارد زن كافره را در برابر زن مؤمنه مانند مريم قرار دهد و همان تكريمات مريميه را در حق آن زن مشركه مقرر فرمايد پس چه فرقى بين ايمان و كفر است و چه امتيازى در ميزان عبوديت مقرر است البتّه وعاء اشرف موجودات شرف امومت او مقدم است بر امومت اولياء كاملين علاوه از مزيت ذاتى و اصالت فطرى كه همهء زنان مكه رشك منزلت او را داشته‌اند و بهمهء سعادات و كرامات و مواهب جميله و مناقب جليله او را مىستودند و پدر بزرگوارش را از اين نعمت محموده و مكرمت مسعودة مژده و بشارت بخير مىدادند بلكه پيغمبر را در آن زمان مردان و زنان بنام مادرش آمنه مىخواندند چنان كه جارود بن منذر نصرانى كه در عام حديبية اسلام آورد و علم كاملى در طب و فلسفه و كتب سماويه داشت در ابيات خود خطاب كرده عرض مىكند . اتيتك يا ابن آمنة الرسولا * لكى بك اهتدى النهج السبيلا و اين نسبت نه از راه اهانت است بلكه از جهت جلالت و فخامت او است و بايد دانست كه آنچه مدلول اخبار بدست مىآيد و مشهور بين فرقه حقهء اثناعشريه است اين است كه والدين رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم با ايمان كامل و اسلام خالص از دنيا رحلت نمودند و هرگز بديانات اهل مكه اعتقادى نداشتند و بجز خدا كسى را پرستش نكردند . و صدوق در اعتقادات خود فرموده اعتقاد نافى آباء النبى انهم مسلمون من آدم الى ابيه ابا طالب و كذا آمنة بنت وهب ام رسول اللّه و قال النبي انى خرجت من نكاح و لم اخرج من سفاح من آدم عليه السّلام و قد روي ان عبد المطلب كان حجة و ابو طالب كان وصيه و ايضا حديث نبوي است كه فرمود لم ازل ينقلنى اللّه من اصلاب الطاهرين الى ارحام المطهرات حتى اخرجنى من عالمكم هذا و لم يدنسنى دنس الجاهلية و طبرسى در مجمع دعوى كرده است اتفاق شيعه را با اجماع فرقهء اماميه را باسلام آباء النبى صلّى اللّه عليه و آله و سلّم